Ayrıkotları

Elbette kaybedeceğim. Ne olur ki?

Kendimi toplamdan çıkarmak için her yolu denedim, ama bunu kimse başaramamış, hepimiz birer artıyız. 

*****

Kendimden kaçmak için her yolu denedim. Hatta Svahili dilini öğrenmeye bile kalktım, bu dilin her şeye karşın bana çok uzak kalacağını düşünerek. Çalıştım, çok uğraştım; ama boşuna, Svahili dilinde bile kendimi anlıyordum, ait oluş yakamı bırakmıyordu.

*****

Karşılıklı suç üstüler açığa vurulacaktı, ondan sonra da gelsin posta arabası saldırısı. “Posta arabası saldırısı” diyorum çünkü konumuzla hiç ilgisi yok, bu da kaçırılmaması gereken bir fırsat. Konuyla ilgili olmayı kesinlikle istemiyorum.

Bu arada da, beni anlamayacak ve benim de anlamayacağım birini aramaya devam ediyorum, korkunç bir kardeşlik ihtiyacı içindeyim.

*****

Yazın uğruna her şeyi kullanabilirmişim ben, kendimi bile.

*****

Zaten insan istese de istemese de en içten, en gerçek yanı kokuşmuş yanıdır, genler yalan söylemez. Biraz kendini dağıtmış olabilirsin, bu senin insanca yanındır.

*****

Başyapıtlar olacağına Pinochet olmasın daha iyi. Soljenitsin olacağına bok ve kan olmasın. Raskolnikov olacağına Dostoyevski olmasın. Savaş ve Barış’ın maliyet fiyatı fazla yüksek.

*****

Her gün doğuşunda pencereyi açıp yardım isterim. 

*****

Deli damgası yediğiniz andan başlayarak herkes size karşı iyi niyetlidir, çünkü delilik politik değildir. 

*****

Vikingler, biri ölüm tehlikesiyle karşı karşıyayken, ciddi bir törenle adını değiştirilermiş. Ecel Carlos’u ararken karşısında Pedro’yu bulurmuş. Vikingler ecelin aldanacağına ve Carlos’un iyileşeceğine inanırlarmış.

*****

Elbette kaybedeceğim. Ne olur ki?

*****

“Sırf üçüncü kitabı yazabilmek için kendini hasta etmeye değmez. ayrıca umutsuzluktan kazanacağın bir şey kalmadı.”

“Doğru” diye düşündüm. umudu bir denesem mi? Yok, bayağılığa kaçmayı reddediyorum. Avam oluyor öylesi.

*****

Alyette’i size sözcüklerle anlatmadım henüz, ama onu kaybetmeyi hiç istemem, oysa sözcüklerin onu alıp götürmesinden korkuyorum. Yalnızca şunu belirteyim: Alyette’in gözleri, insana hala bir “ilk bakış” olabileceğini düşündürür.

*****

Ara sıra oldukça korkunç bunalımlara giriyordum hala. Doktor Christianssen bunun bunalım değil kaygı olduğunu söylüyor, ama sanırım beni yatıştırmak için öyle diyor. Ben bunalıma girince Alyette kalkıp iskemleleri, masayı, duvarları okşuyor, beni rahatlatmaya, onların her günkü hikayeler, cici köpekler olduğunu ve beni boğazlamak için üzerime atlamayacaklarını göstermeye çalışıyordu.

İskemlelerden özellikle korkuyorum, çünkü biçimleri bir insan yokluğunu çağrıştırıyor. 

*****

İçimde çatışan iki kişilik vardı: olmadığım kişliikle olmak istemediğim kişilik. 

*****

Ama artık çocuk olmadığımdan özrüm de yoktu.

*****

Öyküler uydurma ihtiyacının gerisinde hep büyümeyi reddeden bir çocuk vardır.

*****

Mavi renk, pek de hakkı olmadan göklere çıkarılmıştır.

*****

Frenginin azalması giderek önem kazanan dahi eksikliğini açıklamakta. Yeniden Dostoyevskiler, Goyalar olması için korkuyu döllemek gerekir.

*****

Bir gün kadınlardan söz edeceğim. Ama bunun için içimde biraz daha hiç olmasını, iyice yer açılmasını beklemek gerek. Günün birinde içimde dev bir boşluk yaratmayı başaracak, o zaman onlara istediğim kadar yer verebileceğim. Ama kitapların bir başı, bir de sonu vardır, bir başı ve bir sonu olan bir şeyin içinde kadınlardan söz etmek istemem, onların hakkını böyle teslim edemem.

*****

Dünyada herkes tehdit altında yaşar ve başkalarını tehdit eder; geçim derdi.

*****

Gayet sakin karşıladım haberi. Kafam karıştığı zaman hep çok sakin olurum. Çünkü zaten sukünetimi bozan kafamdır.

*****

hayatım boyunca yazınla uyuşturdum kendimi, bu yüzden ansızın gerçekle karşı karşıya kalmam tehlikeli olabilir.

*****

Tanrım, Tanrım, çevrede artık Tanrı dışında gerçek tek sözcük yok, o da bir sözcük işte.

*****

Yalan-Roman

Emile Ajar

Can Yayınları

E.

13 Mart 2012